Uit De Telegraaf van vandaag.
------------------------------------------------------------------------------
Johan Cruyff was gefascineerd door Socrates. De ene voetballegende had de andere graag beter leren kennen. "We hebben nooit meer dan hallo tegen elkaar gezegd. Wat jammer," zo besluit Cruyff zijn voorwoord bij de onlangs uitgebrachte biografie 'Doctor Socrates: Footballer, Philosopher, Legend'.
Helaas kan hij het fraaie boek zelf niet meer lezen. De Schotse auteur Andrew Downie legt alle kanten bloot van de veelzijdige voetballende arts. Socrates (1954-2011) is vooral bekend als de sierlijke regisseur van Brazilië op het WK van 1982 maar drukte ook buiten het veld een groot stempel op zijn land.
Zo speelde hij in de jaren tachtig een belangrijke rol bij de val van de Braziliaanse dictatuur (1964-1985). Hij begon de zogeheten Democratie van Corinthians bij de populaire gelijknamige club uit São Paulo. Het team droeg leuzen tegen het regime op het shirt en Socrates beloofde in Brazilië te blijven spelen mits verkiezingen werden uitgeschreven.
Maar het vermakelijkst zijn de hoofdstukken over drank en vrouwen. Socrates was daar minstens zo dol op als op politiek. Grote hoeveelheden bier drinken ging in zijn filosofie prima samen met topvoetbal. Hij scoorde immers ook als hij een kater had. Bovendien was bier essentieel om niet uit te drogen in de hete suikerrietstad (Ribeirão Preto) waar hij studeerde en met voetballen begon.
De bebaarde bohemien schakelde na zijn carrière nog een tandje bij. Cruyff had hem willen vragen waarom hij zo veel dronk. "Ik heb dat nooit begrepen. Ik hoop niet dat hij in een zwart gat is gevallen. Hij was een man met enorm veel autoriteit."
Stronteigenwijs was de Braziliaan echter ook. Nadat er een ernstige leverziekte bij hem was ontdekt, ruilde hij zijn biertjes in voor wijn. Deze zou namelijk minder kwaad kunnen. Dokter Socrates overleed niet veel later op 57-jarige leeftijd.
Posts tonen met het label voetbal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label voetbal. Alle posts tonen
vrijdag, juni 09, 2017
vrijdag, juni 15, 2012
Oranje Duitser
Column uit de krant van vandaag.
-------------------------------------------------------------------------------
Terwijl de EK-koorts in Nederland flink geluwd is na twee Oranje-debacles, wordt er in Brazilië juist volop genoten van het toernooi.
Alle wedstrijden zijn live te zien op een open zender en het valt me op dat de Braziliaanse commentatoren lyrisch zijn over de kwaliteit van het Europese voetbal. "Ik hoop dat alle Braziliaanse coaches en voetballers meekijken vandaag. Zo kan het dus ook. Hoeveel mislukte passes heeft u gezien? Hoe vaak is de bal zomaar over de zijlijn getrapt?" aldus de watertandende analist Neto bij het duel Rusland-Polen.
Terwijl Europa economisch terrein verliest op de rest van de wereld, zijn 'we' qua voetbal machtiger dan ooit. "Het EK is een WK zonder Brazilië, Argentinië en misschien Uruguay", schreef een Braziliaanse krant.
Op de laatste twee WK's leverde het oude continent zeven van de acht halvefinalisten en beide kampioenen. Ook zijn Europese topclubs tegenwoordig minder afhankelijk van Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse spelers dan tien jaar geleden.
Het Braziliaanse voetbal zit in een dip. De 'goddelijke kanaries' van de Seleção spelen de laatste tijd tamelijk fantasieloos met veel lange halen naar voren.
De Braziliaanse competitie is al helemaal niet om aan te zien. Daarin wordt zo traag en chaotisch gevoetbald dat oudjes als Romário en Seedorf (die zou azen op een overstap van AC Milan naar Botafogo in Rio de Janeiro) makkelijk tot hun 40e mee kunnen.
Naast de snelheid en de intensiteit van het Europese voetbal genieten de Brazilianen ook van de vele historisch beladen duels op het EK. Al weten ze over het algemeen niet het fijne van die rivaliteiten.
Zo werd ik voor de wedstrijd Nederland-Duitsland op straat aangesproken door een Braziliaanse batterijverkoper. "Batterij nodig, alemão?"( Duitser), zei hij terwijl ik me toch echt in een oranje kloffie had gehuld. Hij bedoelde het niet kwaad, want 'Duitser' is in São Paulo de bijnaam voor iedere blonde Europeaan.
Enfin, over twee jaar kan het Europese voetbal op het WK in Brazilië in het hol van de leeuw zijn hegemonie bevestigen. Laten we hopen dat de Duitsers van Oranje dat klusje wel weten te klaren.
-------------------------------------------------------------------------------
Terwijl de EK-koorts in Nederland flink geluwd is na twee Oranje-debacles, wordt er in Brazilië juist volop genoten van het toernooi.
Alle wedstrijden zijn live te zien op een open zender en het valt me op dat de Braziliaanse commentatoren lyrisch zijn over de kwaliteit van het Europese voetbal. "Ik hoop dat alle Braziliaanse coaches en voetballers meekijken vandaag. Zo kan het dus ook. Hoeveel mislukte passes heeft u gezien? Hoe vaak is de bal zomaar over de zijlijn getrapt?" aldus de watertandende analist Neto bij het duel Rusland-Polen.
Terwijl Europa economisch terrein verliest op de rest van de wereld, zijn 'we' qua voetbal machtiger dan ooit. "Het EK is een WK zonder Brazilië, Argentinië en misschien Uruguay", schreef een Braziliaanse krant.
Op de laatste twee WK's leverde het oude continent zeven van de acht halvefinalisten en beide kampioenen. Ook zijn Europese topclubs tegenwoordig minder afhankelijk van Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse spelers dan tien jaar geleden.
Het Braziliaanse voetbal zit in een dip. De 'goddelijke kanaries' van de Seleção spelen de laatste tijd tamelijk fantasieloos met veel lange halen naar voren.
De Braziliaanse competitie is al helemaal niet om aan te zien. Daarin wordt zo traag en chaotisch gevoetbald dat oudjes als Romário en Seedorf (die zou azen op een overstap van AC Milan naar Botafogo in Rio de Janeiro) makkelijk tot hun 40e mee kunnen.
Naast de snelheid en de intensiteit van het Europese voetbal genieten de Brazilianen ook van de vele historisch beladen duels op het EK. Al weten ze over het algemeen niet het fijne van die rivaliteiten.
Zo werd ik voor de wedstrijd Nederland-Duitsland op straat aangesproken door een Braziliaanse batterijverkoper. "Batterij nodig, alemão?"( Duitser), zei hij terwijl ik me toch echt in een oranje kloffie had gehuld. Hij bedoelde het niet kwaad, want 'Duitser' is in São Paulo de bijnaam voor iedere blonde Europeaan.
Enfin, over twee jaar kan het Europese voetbal op het WK in Brazilië in het hol van de leeuw zijn hegemonie bevestigen. Laten we hopen dat de Duitsers van Oranje dat klusje wel weten te klaren.
dinsdag, januari 31, 2012
Op zoek naar de nieuwe Romário
Uit de krant van vandaag.
------------------------------------------------------------------------------------
In een jaar groeide Wellington Priori (21) uit van een anonieme gevelreiniger tot de ster van zijn sloppenwijk.
“Het is erg snel gegaan”, vertelt de Braziliaan op een hobbelig zandveldje achter de Universiteit van São Paulo. Precies hier veranderde zijn leven toen een scout van de Nederlandse voetbalschool Projeto Gol hem eind 2010 een balletje zag trappen.
“Een maand later liep ik al stage bij AGOVV in Apeldoorn.” De verhuizing van zijn rommelige favela naar een Nederlands gastgezin beviel prima.
“De rust, de regelmaat. Elke dag aardappelen op tafel, heerlijk. Ik hou niet van die rotzooi hier.” Het veld wordt omringd door zwerfvuil en er staat een dug-out met dichtgemetselde kogelgaten.
De sierlijke verdedigende middenvelder maakte indruk bij AGOVV. Wellington werd ‘de nieuwe Douglas’ genoemd, naar de genaturaliseerde Braziliaan van FC Twente.
“Zo zie je maar weer hoeveel talent er in sloppenwijken is”, zegt de Rotterdamse hoofdcoach van Projeto Gol, Ricardo Montoya (43). “Romário en Ronaldo zijn ook in favela’s begonnen. Je ziet alleen zelden scouts van Braziliaanse clubs in dit soort wijken. Daar spelen wij op in.”
Ricardo Montoya (l.) en Wellington Priori
Montoya vertrok in 2005 naar Brazilië omdat hij “niet gelukkig” werd van zijn Nederlandse kantoorbaan. “Ik droomde van een eigen voetbalschool en ben gewoon begonnen met tien jongens en een lekke bal.”
Professioneel werd het project pas toen er in 2008 twee Nederlandse investeerders instapten. Er worden nu vijftig talenten uit heel Brazilië begeleid op de school in Tibaú do Sul, vlakbij de noordelijke strandstad Natal. Ook voor onderwijs wordt gezorgd, inclusief Engelse les om de Brazilianen klaar te stomen voor het gehoopte Europese avontuur.
Vandaag heeft Montoya een Noorse scout meegenomen naar een wedstrijd in Wellingtons favela. Spelers van buiten de EU komen in Noorwegen namelijk makkelijker aan de bak. Om kans te maken op een Nederlandse werkvergunning moet een Braziliaan een half miljoen euro per jaar verdienen.
De scout laat zijn oog vallen op rechtsback Robson Barbosa (19) en middenvelder Bruno Aparecido (16). Ze mogen naar Tibaú do Sul en kunnen daarna terecht bij een Noorse topclub, verzekert hij.
Het is even slikken als de Noor vertelt over de extreme kou in zijn land, maar het vooruitzicht van de blonde Noorse vrouwen vergoedt veel. “Natuurlijk gaan we”, lacht Robson. “We grijpen elke kans. Voetbal is voor ons de enige manier om hogerop te komen.”
Ook Wellington vertrekt binnenkort naar het ijzige Noorwegen. Aangezien AGOVV geen half miljoen euro per jaar kan betalen, gaat de Braziliaan eerst stage lopen bij Viking Stavanger. Als het daarna tot een transfer komt, krijgt Projeto Gol 20% van de overnamesom.
“Via Noorwegen hoop ik bij een grote Nederlandse club te belanden. En dan daarna naar AC Milan, de club van mijn idool Andrea Pirlo. Je moet durven dromen toch?"
------------------------------------------------------------------------------------
In een jaar groeide Wellington Priori (21) uit van een anonieme gevelreiniger tot de ster van zijn sloppenwijk.
“Het is erg snel gegaan”, vertelt de Braziliaan op een hobbelig zandveldje achter de Universiteit van São Paulo. Precies hier veranderde zijn leven toen een scout van de Nederlandse voetbalschool Projeto Gol hem eind 2010 een balletje zag trappen.
“Een maand later liep ik al stage bij AGOVV in Apeldoorn.” De verhuizing van zijn rommelige favela naar een Nederlands gastgezin beviel prima.
“De rust, de regelmaat. Elke dag aardappelen op tafel, heerlijk. Ik hou niet van die rotzooi hier.” Het veld wordt omringd door zwerfvuil en er staat een dug-out met dichtgemetselde kogelgaten.
De sierlijke verdedigende middenvelder maakte indruk bij AGOVV. Wellington werd ‘de nieuwe Douglas’ genoemd, naar de genaturaliseerde Braziliaan van FC Twente.
“Zo zie je maar weer hoeveel talent er in sloppenwijken is”, zegt de Rotterdamse hoofdcoach van Projeto Gol, Ricardo Montoya (43). “Romário en Ronaldo zijn ook in favela’s begonnen. Je ziet alleen zelden scouts van Braziliaanse clubs in dit soort wijken. Daar spelen wij op in.”
Ricardo Montoya (l.) en Wellington Priori
Montoya vertrok in 2005 naar Brazilië omdat hij “niet gelukkig” werd van zijn Nederlandse kantoorbaan. “Ik droomde van een eigen voetbalschool en ben gewoon begonnen met tien jongens en een lekke bal.”
Professioneel werd het project pas toen er in 2008 twee Nederlandse investeerders instapten. Er worden nu vijftig talenten uit heel Brazilië begeleid op de school in Tibaú do Sul, vlakbij de noordelijke strandstad Natal. Ook voor onderwijs wordt gezorgd, inclusief Engelse les om de Brazilianen klaar te stomen voor het gehoopte Europese avontuur.
Vandaag heeft Montoya een Noorse scout meegenomen naar een wedstrijd in Wellingtons favela. Spelers van buiten de EU komen in Noorwegen namelijk makkelijker aan de bak. Om kans te maken op een Nederlandse werkvergunning moet een Braziliaan een half miljoen euro per jaar verdienen.
De scout laat zijn oog vallen op rechtsback Robson Barbosa (19) en middenvelder Bruno Aparecido (16). Ze mogen naar Tibaú do Sul en kunnen daarna terecht bij een Noorse topclub, verzekert hij.
Het is even slikken als de Noor vertelt over de extreme kou in zijn land, maar het vooruitzicht van de blonde Noorse vrouwen vergoedt veel. “Natuurlijk gaan we”, lacht Robson. “We grijpen elke kans. Voetbal is voor ons de enige manier om hogerop te komen.”
Ook Wellington vertrekt binnenkort naar het ijzige Noorwegen. Aangezien AGOVV geen half miljoen euro per jaar kan betalen, gaat de Braziliaan eerst stage lopen bij Viking Stavanger. Als het daarna tot een transfer komt, krijgt Projeto Gol 20% van de overnamesom.
“Via Noorwegen hoop ik bij een grote Nederlandse club te belanden. En dan daarna naar AC Milan, de club van mijn idool Andrea Pirlo. Je moet durven dromen toch?"
zondag, november 04, 2007
WK Voetbal in het land der blinden
Schrik niet. Toen duizend random Brazilianen onlangs een wereldkaart werd voorgelegd, was het resultaat als volgt, zo bericht het blad Veja dit weekend.
- 50% kon Brazilië niet aanwijzen op de kaart.
- 84% had geen idee waar buurman Argentinië ligt.
- 18% wist de VS wel te vinden en 3% kende de ligging van Frankrijk (Nederland bleef wijselijk buiten beschouwing).
- 10% van de Brazilianen met een universitaire achtergrond wist niet dat Brazilië in Zuid-Amerika ligt.
- 50 % van de respondenten met basisschoolniveau, bleek onbekend met het feit dat Brazilië in Zuid-Amerika ligt.
Je kunt je afvragen of een land dat nauwelijks weet waar het zelf ligt, niet iets anders aan het hoofd zou moeten hebben dan de organisatie van het WK Voetbal in 2014 – deze week met veel tamtam binnengehaald door een legertje Braziliaanse politici (o.m. Lula) en politici in spe (Romario is gepolst voor het vice-burgemeesterschap van Rio) dat speciaal naar Zürich was afgereisd, ofschoon er geen tegenkandidaten waren. Dat betekent dat weer miljarden opgaan aan brood en spelen, terwijl het onderwijs een puinhoop blijft.
woensdag, september 05, 2007
Afspreken met Alves
Voor de geïnteresseerden: het verhaal achter de soap rond Afonso Alves, die maandag culmineerde in zijn afwezigheid bij het gala waar hij de Gouden Schoen in ontvangst zou nemen.
Met een anonieme bijrol voor mij in Belo Horizonte, alwaar ik - tevergeefs, zo bleek achteraf - een filmpje met Alves' familie opnam.
Met dank aan de woede van de redacteur én mede-organisator van het gala Jaap de Groot- na eerdere ervaringen met Romário toch al redelijk door de wol gewerfd in het afspreken met Brazilianen - is het een grappig staaltje cultuurclash geworden.
------------------------------------------------------------------------------------
Alves wel op tijd voor visum…
AZ WILDE TRANSFERSOM IN VIJF JAAR BETALEN
door Jaap de Groot
AMSTERDAM, woensdag
Ineens was hij niet ziek, zwak en misselijk. Op de ’on-Braziliaanse’ tijd van 08.45 uur stond Afonso Alves gisterochtend keurig in de rij voor het Amerikaanse consulaat in Amsterdam. Natuurlijk weer samen met een adviseur. Want alleen een visum ophalen is voor deze profvoetballer blijkbaar niet mogelijk. En dat had de 26-jarige aanvaller wel nodig om dit weekeinde met Brazilië uit te komen tegen de Verenigde Staten.
Saillant detail is dat Alves de laatste tijd niets meer met Heerenveen te maken wilde hebben, maar de Friese club wel steeds opbelde om zijn Amerikaanse visum te regelen, nadat zijn managers vergeten waren dit aan te vragen.
Daarmee is de Braziliaan het symbool geworden van de profvoetballer die boven de wet denkt te staan en de fatsoensnormen aan zijn laars lapt. Nadat op 30 april het eerste gesprek met Afonso Alves had plaatsgevonden op het Friese landgoed Lauswolt, is de organisatie van het gala Voetballer van het Jaar maandenlang bezig geweest om de uitreiking van de Gouden Schoen volgens zijn wensen in te vullen.
Al in juni werd zijn familie in Brazilië bezocht, om te regelen dat zijn moeder, broer, zus en zoontje Felipe Henrique op 3 september bij de uitreiking aanwezig zouden zijn. Omdat dit een verrassing moest blijven, werd met de familie afgesproken niets hierover aan Afonso te vertellen. Daarna werd voor 11.000 euro aan tickets geregeld en werd medio augustus voor een filmimpressie opnieuw zijn familie in Belo Horizonte bezocht.
Toen in die periode weer contact met de Heerenveenaanvaller werd opgenomen, blonk de Zuid-Amerikaan uit door structureel niet op telefoontjes te reageren en doodleuk afspraken te vergeten. Toen er eindelijk wel in huize Alves in Heerenveen rond te tafel kon worden gezeten, deed hij onder meer het verzoek zijn familie uit Brazilië over te laten komen (wat dus al geregeld was), tevens deed hij de toezegging onder alle omstandigheden naar het gala te komen. Dus los van welke transfer of wat dan ook.
Nadien werd niets meer van Alves vernomen. Slechts één telefoontje van één van zijn adviseurs, dat Afonso boos was op Heerenveen en geen zin had in een feest. Waarop geantwoord werd dat als dit het geval was, hij of zijn vriendin dit zelf aan de organisatie diende te melden. Daarna bleef het weer stil.
Intussen hield de organisatie contact met de familie in Brazilië, terwijl Afonso hen niets zei over zijn twijfel om naar het gala te gaan. Toen afgelopen vrijdag weer met zijn broer werd gebeld, meldde deze enthousiast dat de koffers gepakt stonden. Alleen toen zondagmiddag de familie Alves op Schiphol werd opgewacht, bleek het viertal in Sao Paolo niet op het vliegtuig te zijn gestapt. Wat er daarna ook werd gebeld, de telefoon werd niet meer opgenomen.
Dat deed zijn vriendin Lottie later wel om te vertellen dat Afonso boos was dat zijn familie niet voor het gala was uitgenodigd. Inmiddels is duidelijk geworden dat Alves zaterdag zelf met zijn broer heeft gebeld om te zeggen dat de familie niet naar Nederland hoefde te komen. Intussen hield hij zondagavond en maandagochtend vol dat er niets met zijn familie was geregeld.
Nadat maandagmiddag én de gemaakte dvd met zijn zoontje Felipe Henrique én kopieën van de complete correspondentie met zijn familie thuis bij hem waren afgeleverd, werd hij gedwongen zijn komedie te staken. Hij liet toen weten zijn komst naar het gala te heroverwegen, waarna besloten werd dat rond halfzeven een bevriende chauffeur hem op zou halen. Alleen toen de vertrouwenspersoon op het afgesproken tijdstip arriveerde, weigerde de spits de deur open te doen. Rond zeven uur was wel duidelijk, dat Alves niet naar het gala zou komen. Overigens heeft hij tot vandaag de dag niet de moeite genomen om zich persoonlijk af te melden.
Met ingehouden woede namen bestuur, technische staf en selectie vervolgens plaats in Studio 21. Daarna werd de Friese selectie bij de ceremonie rond de Gouden Schoen naar voren geroepen, als blijk van waardering voor de wijze waarop Heerenveen zich onder de chantage van Alves en zijn managers heeft opgesteld. Het applaus dat trainer Gertjan Verbeek en zijn spelers ten deel viel, zei daarna veel over hoe het vaderlandse topvoetbal over de situatie denkt.
Daarna werd ’Mr. Heerenveen’, Riemer van der Velde, in de gelegenheid gesteld om zijn club publiekelijk een hart onder de riem te steken. De duidelijk emotionele ex-voorzitter kon niet nalaten een verkapte sneer richting AZ uit te delen, omdat de Friezen de Alkmaarders duidelijk als veroorzaker van het probleem met Alves zien. „De situatie rond Alves heeft duidelijk gemaakt dat er in het voetbal nogal wat wolven in schaapskleren rondlopen, waarvan sommigen hier ook in de zaal zitten…”, was een opmerking die als een bom insloeg.
Bij Heerenveen bestaat sterk het vermoeden dat AZ twee maanden geleden al met Afonso Alves heeft onderhandeld. Verder zijn de Friezen boos dat zowel publiekelijk als richting Alves de indruk is gewekt dat er uiteindelijk 16 miljoen euro op de spits is geboden. Alleen is daar volgens Heerenveen niet bij verteld, dat de betaling van het eerste bod van 14,5 miljoen euro over vijf jaar werd uitgesmeerd: het eerste jaar 4,5 miljoen en daarna vier keer 2,5 miljoen per jaar. Het laatste bod van 16 miljoen werd vlak voor het sluiten van de transfermarkt per sms gedaan, zonder dat er secundaire voorwaarden werden genoemd.
Intussen is Afonso Alves woedend dat hij zijn ’droomtransfer’ mis is gelopen, daarbij opgefokt door zijn management dat zelf een groot financieel belang bij een lucratieve overgang heeft. Het heeft allemaal geleid tot een chantage van de club Heerenveen, die hem vorig jaar nog voor 4,1 miljoen euro uit de anonieme Zweedse competitie weghaalde, waarna hij via zijn voltreffers zelfs het Braziliaanse nationale elftal wist te halen.
Zaken die nu door het riool zijn gespoeld, omdat de speler zijn zin niet gekregen heeft.
Met een anonieme bijrol voor mij in Belo Horizonte, alwaar ik - tevergeefs, zo bleek achteraf - een filmpje met Alves' familie opnam.
Met dank aan de woede van de redacteur én mede-organisator van het gala Jaap de Groot- na eerdere ervaringen met Romário toch al redelijk door de wol gewerfd in het afspreken met Brazilianen - is het een grappig staaltje cultuurclash geworden.
------------------------------------------------------------------------------------
Alves wel op tijd voor visum…
AZ WILDE TRANSFERSOM IN VIJF JAAR BETALEN
door Jaap de Groot
AMSTERDAM, woensdag
Ineens was hij niet ziek, zwak en misselijk. Op de ’on-Braziliaanse’ tijd van 08.45 uur stond Afonso Alves gisterochtend keurig in de rij voor het Amerikaanse consulaat in Amsterdam. Natuurlijk weer samen met een adviseur. Want alleen een visum ophalen is voor deze profvoetballer blijkbaar niet mogelijk. En dat had de 26-jarige aanvaller wel nodig om dit weekeinde met Brazilië uit te komen tegen de Verenigde Staten.
Saillant detail is dat Alves de laatste tijd niets meer met Heerenveen te maken wilde hebben, maar de Friese club wel steeds opbelde om zijn Amerikaanse visum te regelen, nadat zijn managers vergeten waren dit aan te vragen.
Daarmee is de Braziliaan het symbool geworden van de profvoetballer die boven de wet denkt te staan en de fatsoensnormen aan zijn laars lapt. Nadat op 30 april het eerste gesprek met Afonso Alves had plaatsgevonden op het Friese landgoed Lauswolt, is de organisatie van het gala Voetballer van het Jaar maandenlang bezig geweest om de uitreiking van de Gouden Schoen volgens zijn wensen in te vullen.
Al in juni werd zijn familie in Brazilië bezocht, om te regelen dat zijn moeder, broer, zus en zoontje Felipe Henrique op 3 september bij de uitreiking aanwezig zouden zijn. Omdat dit een verrassing moest blijven, werd met de familie afgesproken niets hierover aan Afonso te vertellen. Daarna werd voor 11.000 euro aan tickets geregeld en werd medio augustus voor een filmimpressie opnieuw zijn familie in Belo Horizonte bezocht.
Toen in die periode weer contact met de Heerenveenaanvaller werd opgenomen, blonk de Zuid-Amerikaan uit door structureel niet op telefoontjes te reageren en doodleuk afspraken te vergeten. Toen er eindelijk wel in huize Alves in Heerenveen rond te tafel kon worden gezeten, deed hij onder meer het verzoek zijn familie uit Brazilië over te laten komen (wat dus al geregeld was), tevens deed hij de toezegging onder alle omstandigheden naar het gala te komen. Dus los van welke transfer of wat dan ook.
Nadien werd niets meer van Alves vernomen. Slechts één telefoontje van één van zijn adviseurs, dat Afonso boos was op Heerenveen en geen zin had in een feest. Waarop geantwoord werd dat als dit het geval was, hij of zijn vriendin dit zelf aan de organisatie diende te melden. Daarna bleef het weer stil.
Intussen hield de organisatie contact met de familie in Brazilië, terwijl Afonso hen niets zei over zijn twijfel om naar het gala te gaan. Toen afgelopen vrijdag weer met zijn broer werd gebeld, meldde deze enthousiast dat de koffers gepakt stonden. Alleen toen zondagmiddag de familie Alves op Schiphol werd opgewacht, bleek het viertal in Sao Paolo niet op het vliegtuig te zijn gestapt. Wat er daarna ook werd gebeld, de telefoon werd niet meer opgenomen.
Dat deed zijn vriendin Lottie later wel om te vertellen dat Afonso boos was dat zijn familie niet voor het gala was uitgenodigd. Inmiddels is duidelijk geworden dat Alves zaterdag zelf met zijn broer heeft gebeld om te zeggen dat de familie niet naar Nederland hoefde te komen. Intussen hield hij zondagavond en maandagochtend vol dat er niets met zijn familie was geregeld.
Nadat maandagmiddag én de gemaakte dvd met zijn zoontje Felipe Henrique én kopieën van de complete correspondentie met zijn familie thuis bij hem waren afgeleverd, werd hij gedwongen zijn komedie te staken. Hij liet toen weten zijn komst naar het gala te heroverwegen, waarna besloten werd dat rond halfzeven een bevriende chauffeur hem op zou halen. Alleen toen de vertrouwenspersoon op het afgesproken tijdstip arriveerde, weigerde de spits de deur open te doen. Rond zeven uur was wel duidelijk, dat Alves niet naar het gala zou komen. Overigens heeft hij tot vandaag de dag niet de moeite genomen om zich persoonlijk af te melden.
Met ingehouden woede namen bestuur, technische staf en selectie vervolgens plaats in Studio 21. Daarna werd de Friese selectie bij de ceremonie rond de Gouden Schoen naar voren geroepen, als blijk van waardering voor de wijze waarop Heerenveen zich onder de chantage van Alves en zijn managers heeft opgesteld. Het applaus dat trainer Gertjan Verbeek en zijn spelers ten deel viel, zei daarna veel over hoe het vaderlandse topvoetbal over de situatie denkt.
Daarna werd ’Mr. Heerenveen’, Riemer van der Velde, in de gelegenheid gesteld om zijn club publiekelijk een hart onder de riem te steken. De duidelijk emotionele ex-voorzitter kon niet nalaten een verkapte sneer richting AZ uit te delen, omdat de Friezen de Alkmaarders duidelijk als veroorzaker van het probleem met Alves zien. „De situatie rond Alves heeft duidelijk gemaakt dat er in het voetbal nogal wat wolven in schaapskleren rondlopen, waarvan sommigen hier ook in de zaal zitten…”, was een opmerking die als een bom insloeg.
Bij Heerenveen bestaat sterk het vermoeden dat AZ twee maanden geleden al met Afonso Alves heeft onderhandeld. Verder zijn de Friezen boos dat zowel publiekelijk als richting Alves de indruk is gewekt dat er uiteindelijk 16 miljoen euro op de spits is geboden. Alleen is daar volgens Heerenveen niet bij verteld, dat de betaling van het eerste bod van 14,5 miljoen euro over vijf jaar werd uitgesmeerd: het eerste jaar 4,5 miljoen en daarna vier keer 2,5 miljoen per jaar. Het laatste bod van 16 miljoen werd vlak voor het sluiten van de transfermarkt per sms gedaan, zonder dat er secundaire voorwaarden werden genoemd.
Intussen is Afonso Alves woedend dat hij zijn ’droomtransfer’ mis is gelopen, daarbij opgefokt door zijn management dat zelf een groot financieel belang bij een lucratieve overgang heeft. Het heeft allemaal geleid tot een chantage van de club Heerenveen, die hem vorig jaar nog voor 4,1 miljoen euro uit de anonieme Zweedse competitie weghaalde, waarna hij via zijn voltreffers zelfs het Braziliaanse nationale elftal wist te halen.
Zaken die nu door het riool zijn gespoeld, omdat de speler zijn zin niet gekregen heeft.
Abonneren op:
Posts (Atom)
