Necrologie uit de krant van vandaag.
----------------------------------------------------------------------------
De kroon op het leven van Jorge Horacio Zorreguieta werd tevens zijn grootste vernedering. De trotse Argentijn zag zijn dochter koningin worden van een ver kikkerland maar mocht haar niet naar het altaar leiden vanwege zijn omstreden verleden.
Zorreguieta (Buenos Aires, 1928) is als tiener al erg geïnteresseerd in politiek. Al sinds de jaren veertig is deze in Argentinië gespleten tussen aanhangers en tegenstanders van de linkse populist Juan Domingo Perón. De bankierszoon van Baskische afkomst ontwikkelt een diepe haat voor Perón, geheel in lijn met het conservatieve milieu waarin hij opgroeit.
Zijn studies biochemie en rechten maakt Zorreguieta niet af. Maar hij blijkt een begaafd netwerker en begint zich op te werken in de Argentijnse landbouwwereld. Zo schopt hij het tot secretaris van de Sociedad Rural, de machtige bond van grootgrondbezitters, opmerkelijk gezien het bescheiden grondbezit van zijn familie.
Het eerste huwelijk van Zorreguieta loopt stuk. In 1970 moet hij – dan al vader van drie kinderen – uitwijken naar buurland Paraguay om te kunnen hertrouwen. De vrouw van zijn leven blijkt de zestien jaar jongere Maria Cerruti, een lerares die hij kent van de poloclub in het pampastadje Pergamino. Een jaar later krijgen ze hun eerste kind: Máxima. Het gezin is dan al naar de hoofdstad Buenos Aires verhuisd.
Argentinië zakt die jaren weg in een moeras van chaos. Zeker als Perón in 1974 overlijdt en zijn incapabele vrouw Isabel president wordt. Zorreguieta’s Sociedad Rural vergroot de chaos met stakingen en zinspeelt openlijk op de noodzaak van een militaire staatsgreep. Als het in maart 1976 zover is, vraagt legerleider Jorge Videla of hij staatssecretaris van Landbouw wil worden. Zorreguieta twijfelt geen moment. “Die loyaliteit was je gewoon verschuldigd”, zal hij later zeggen.
In zijn nieuwe rol gaat de vlot babbelende carrièreman in het buitenland de boer op met Argentijns graan en biefstuk. Met succes. Terwijl er steeds meer internationale kritiek klinkt op de mensenrechtenschendingen door de dictatuur, promoveert Zorreguieta in 1979 tot landbouwminister.
Na de val van de junta in 1983 wordt duidelijk dat het militaire regime duizenden, mogelijk tienduizenden tegenstanders heeft vermoord. Zorreguieta beweert later dat hij hier geen weet van had. Terwijl de juntaleiders worden opgejaagd door justitie, ontspringt hij als burgerfunctionaris de dans. De krasse Argentijn kan zo tot na zijn 80e actief blijven in diverse topfuncties in de belangrijke Argentijnse landbouwsector.
In 2001 wordt zijn verleden door Máxima's verloving met de Nederlandse prins Willem-Alexander alsnog het middelpunt van een grote rel. In opdracht van de Nederlandse regering concludeert de onderzoeker Michiel Baud dat het “zeer onwaarschijnlijk” is dat Zorreguieta ondanks zijn hoge functie tijdens de dictatuur niet wist dat er op grote schaal politieke tegenstanders van de aardbodem 'verdwenen'.
Terwijl andere hoge burgerfunctionarissen toegeven dat ze hiervan al in de jaren zeventig op de hoogte waren, houdt Zorreguieta vol van niets te hebben geweten. Uiteindelijk gaat hij toch schoorvoetend akkoord met een vernederende boycot bij het koninklijk huwelijk. In het belang van zijn dochter, zo schrijft hij de professor, niet omdat hij zich moreel verantwoordelijk voelt. Bij de doop van kleindochter Catharina-Amalia is hij later wèl welkom in Nederland.
Ook in zijn eigen land Argentinië ontstaat op zijn oude dag belangstelling voor zijn verleden. Twee broers willen via justitie te weten komen hoe hun moeder in 1976 is verdwenen op een landbouwinstituut dat onder Zorreguieta’s verantwoordelijkheid viel. Ook andere nabestaanden doen daarna aangifte. Tot een proces komt het evenwel niet.
Posts tonen met het label Zorreguieta. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zorreguieta. Alle posts tonen
woensdag, augustus 09, 2017
zondag, oktober 30, 2011
Droom prins begraven onder vulkaanas
Uit respectievelijk De Telegraaf van afgelopen woensdag en zaterdag.
-----------------------------------------------------------------------------------
Kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima hebben zich “slecht laten adviseren” bij grondaankoop in het exclusieve Argentijnse bergdorp Villa La Angostura, dat sinds een zware vulkaanuitbarsting op 4 juni ligt begraven in as en zand.
Dat zeggen lokale rampenbestrijders.
“Rijke mensen denken dat ze zich hier inkopen in het paradijs, maar dit is één van de gevaarlijkste plekjes op aarde”, stelt noodhulpcoördinator Cristián Sandoval.
Villa La Angostura ligt onder de rook van een cordon jonge, actieve Chileense vulkanen, waaronder de op 4 juni uitgebarsten Puyehue (op 40 km afstand), de Casablanca (21 km) en de Pantoja (18 km).

Uitbarsting van de Puyehue (credit: Defensa Civil Villa La Angostura)
Sandoval: “Door de noordwestelijke winden krijgen wij hier als eerste de volle laag. Verder hebben we hier aardbevingen, bosbranden, tsunami’s (in 1960 na de vorige uitbarsting van de Puyehue, KK) en lawines. Zeg jullie kroonprins maar dat hij de volgende keer eerst advies bij ons mag komen inwinnen.”
Het prinselijk paar is eigenaar van twee percelen in de luxe bosrijke privéwijk Muelle de Piedra, met uitzicht op het meer (Nahuel Huapi) dat in 1960 door een tsunami werd getroffen. Het kristalheldere water is door de ramp verworden tot een doffe soep vol slierten van vulkanisch puimsteen. Het dorp, dat bekend stond als de 'Tuin van Patagonië' vanwege zijn bonte natuurschoon, is veranderd in een asgrauw horrordecor.
Schuin tegenover de rampenbestrijding wordt het restaurant van Máxima’s broer Martín Zorreguieta nog altijd omringd door vulkaanzand. “Het is zó veel”, zegt zijn kok Federico Perez, die overdag met schep en kruiwagen in de weer is. “We willen de boel voor 1 januari hebben ontruimd, want dan begint ons zomerseizoen.” Tot die tijd wordt de lokale horeca met steun van de overheid op de been gehouden.

Kok Federico Perez op de veranda van restaurant Tinto Bistro
“We zijn aardig op weg als je nagaat dat dit volgens de VN in omvang de 18e natuurramp ooit was”, vertelt burgemeester Ricardo José Alonso op het gemeentehuis.
“Het is een wonder dat er geen doden zijn gevallen. De bevolking heeft een maand lang zonder water en licht binnen moeten zitten, terwijl er continu aardschokken waren.”
Alonso schat dat 30% van zijn bevolking vertrokken is. Ook erg vervelend is dat de toeristen massaal wegblijven. “Zeventig procent van de werkende bevolking is afhankelijk van het toerisme. De rest is ambtenaar."
De prijzen van onroerend goed in Villa La Angostura zijn door de ramp zo’n 20% gedaald, zegt een makelaar van FB Propiedades, dat de percelen in Muelle de Piedra verhandelt. “Maar rijke mensen wachten gewoon af tot de prijzen zich herstellen. Voor hen is het hier toch een tweede of derde huis.”
-------------------------------------------------------------------------------------
Nadat zijn dag al verpest was door deprimerende vulkanische asregens, kreeg Martin Zorreguieta (39) afgelopen woensdagavond welgeteld één klant in zijn chique fusion restaurant Tinto Bistro in Bariloche.
“Dit is mijn levenswerk. De tent sluiten is geen optie, hoewel ik het geestelijk zwaar heb”, vertelt de broer van prinses Máxima aan De Telegraaf.

Martin Zorreguieta
Bariloche is veranderd in een spookstad, net als het nabijgelegen Villa La Angostura, waar Zorreguieta nog twee restaurants heeft. Het berggebied, het zogeheten ‘Zwitserland van Argentinië’, is economisch volledig afhankelijk van toerisme. In de hoofdstraat worden de weinige bezoekers wanhopig aangeklampt door verkopers van dure 'Zwitserse' chocolade.
Het vliegveld van Bariloche is gesloten vanwege de tergend lange uitbarsting (al bijna vijf maanden) van de Chileense Puyehue-vulkaan. Het reisalternatief vanuit de hoofdstad Buenos Aires is een bus- of autorit van een uur of twintig.
Zorreguieta: “Ik draai 15% van mijn gebruikelijke omzet. Hoe ik het overleef, weet ik niet. Komende zomer (januari tot maart, red) kan ik de schade hopelijk beperken en volgende winter (juli tot september, red) moet de zaak dan weer bloeien. We krijgen financiële steun van vooral de provincie. Verder wordt het een kwestie van toveren."
Op het naastgelegen Nahuel Huapi-meer maakt kapitein Raul Coronado zijn dagelijkse boottocht op de ‘Koning van de Argentijnse meren’. Het regent as op het dek en de enige twee toeristen op de catamaran voor 64 personen kunnen geen tien meter ver kijken. Coronado: “Het ergste is dat niemand weet hoe lang het nog gaat duren.”
Op 4 juni stond de kapitein om drie uur ’s middags aan het roer bij het begin van de uitbarsting, die zelfs voor dit wel wat gewende vulkaangebied de zwaarste ooit was.
“De hemel werd gitzwart en het wateroppervlak zag wit van de vallende vulkaansteentjes. Een surrealistisch gezicht. Daarna donderde het twee dagen lang, het leek het einde van de wereld wel.”


Het meer bij het begin van de vulkaanuitbarsting en op een 'gewone' dag. (credit: Susana Dib)
Ook Zorreguieta vond de uitbarsting “een emotionele ervaring. Ik kende de gevaren van de regio, maar de heftigheid van deze ramp heeft ons allemaal verbaasd.”
Hij heeft hij een haat-liefdeverhouding met de vulkanen. “Voor ons mag dit nu rampzalig zijn, maar aan de andere kant is dit gebied dankzij de vruchtbare vulkanische bodems een natuurparadijs. Het hoort er gewoon bij, hoe zwaar het nu ook is.”
-----------------------------------------------------------------------------------
Kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima hebben zich “slecht laten adviseren” bij grondaankoop in het exclusieve Argentijnse bergdorp Villa La Angostura, dat sinds een zware vulkaanuitbarsting op 4 juni ligt begraven in as en zand.
Dat zeggen lokale rampenbestrijders.
“Rijke mensen denken dat ze zich hier inkopen in het paradijs, maar dit is één van de gevaarlijkste plekjes op aarde”, stelt noodhulpcoördinator Cristián Sandoval.
Villa La Angostura ligt onder de rook van een cordon jonge, actieve Chileense vulkanen, waaronder de op 4 juni uitgebarsten Puyehue (op 40 km afstand), de Casablanca (21 km) en de Pantoja (18 km).

Uitbarsting van de Puyehue (credit: Defensa Civil Villa La Angostura)
Sandoval: “Door de noordwestelijke winden krijgen wij hier als eerste de volle laag. Verder hebben we hier aardbevingen, bosbranden, tsunami’s (in 1960 na de vorige uitbarsting van de Puyehue, KK) en lawines. Zeg jullie kroonprins maar dat hij de volgende keer eerst advies bij ons mag komen inwinnen.”
Het prinselijk paar is eigenaar van twee percelen in de luxe bosrijke privéwijk Muelle de Piedra, met uitzicht op het meer (Nahuel Huapi) dat in 1960 door een tsunami werd getroffen. Het kristalheldere water is door de ramp verworden tot een doffe soep vol slierten van vulkanisch puimsteen. Het dorp, dat bekend stond als de 'Tuin van Patagonië' vanwege zijn bonte natuurschoon, is veranderd in een asgrauw horrordecor.
Schuin tegenover de rampenbestrijding wordt het restaurant van Máxima’s broer Martín Zorreguieta nog altijd omringd door vulkaanzand. “Het is zó veel”, zegt zijn kok Federico Perez, die overdag met schep en kruiwagen in de weer is. “We willen de boel voor 1 januari hebben ontruimd, want dan begint ons zomerseizoen.” Tot die tijd wordt de lokale horeca met steun van de overheid op de been gehouden.
Kok Federico Perez op de veranda van restaurant Tinto Bistro
“We zijn aardig op weg als je nagaat dat dit volgens de VN in omvang de 18e natuurramp ooit was”, vertelt burgemeester Ricardo José Alonso op het gemeentehuis.
“Het is een wonder dat er geen doden zijn gevallen. De bevolking heeft een maand lang zonder water en licht binnen moeten zitten, terwijl er continu aardschokken waren.”
Alonso schat dat 30% van zijn bevolking vertrokken is. Ook erg vervelend is dat de toeristen massaal wegblijven. “Zeventig procent van de werkende bevolking is afhankelijk van het toerisme. De rest is ambtenaar."
De prijzen van onroerend goed in Villa La Angostura zijn door de ramp zo’n 20% gedaald, zegt een makelaar van FB Propiedades, dat de percelen in Muelle de Piedra verhandelt. “Maar rijke mensen wachten gewoon af tot de prijzen zich herstellen. Voor hen is het hier toch een tweede of derde huis.”
-------------------------------------------------------------------------------------
Nadat zijn dag al verpest was door deprimerende vulkanische asregens, kreeg Martin Zorreguieta (39) afgelopen woensdagavond welgeteld één klant in zijn chique fusion restaurant Tinto Bistro in Bariloche.
“Dit is mijn levenswerk. De tent sluiten is geen optie, hoewel ik het geestelijk zwaar heb”, vertelt de broer van prinses Máxima aan De Telegraaf.
Martin Zorreguieta
Bariloche is veranderd in een spookstad, net als het nabijgelegen Villa La Angostura, waar Zorreguieta nog twee restaurants heeft. Het berggebied, het zogeheten ‘Zwitserland van Argentinië’, is economisch volledig afhankelijk van toerisme. In de hoofdstraat worden de weinige bezoekers wanhopig aangeklampt door verkopers van dure 'Zwitserse' chocolade.
Het vliegveld van Bariloche is gesloten vanwege de tergend lange uitbarsting (al bijna vijf maanden) van de Chileense Puyehue-vulkaan. Het reisalternatief vanuit de hoofdstad Buenos Aires is een bus- of autorit van een uur of twintig.
Zorreguieta: “Ik draai 15% van mijn gebruikelijke omzet. Hoe ik het overleef, weet ik niet. Komende zomer (januari tot maart, red) kan ik de schade hopelijk beperken en volgende winter (juli tot september, red) moet de zaak dan weer bloeien. We krijgen financiële steun van vooral de provincie. Verder wordt het een kwestie van toveren."
Op het naastgelegen Nahuel Huapi-meer maakt kapitein Raul Coronado zijn dagelijkse boottocht op de ‘Koning van de Argentijnse meren’. Het regent as op het dek en de enige twee toeristen op de catamaran voor 64 personen kunnen geen tien meter ver kijken. Coronado: “Het ergste is dat niemand weet hoe lang het nog gaat duren.”
Op 4 juni stond de kapitein om drie uur ’s middags aan het roer bij het begin van de uitbarsting, die zelfs voor dit wel wat gewende vulkaangebied de zwaarste ooit was.
“De hemel werd gitzwart en het wateroppervlak zag wit van de vallende vulkaansteentjes. Een surrealistisch gezicht. Daarna donderde het twee dagen lang, het leek het einde van de wereld wel.”
Het meer bij het begin van de vulkaanuitbarsting en op een 'gewone' dag. (credit: Susana Dib)
Ook Zorreguieta vond de uitbarsting “een emotionele ervaring. Ik kende de gevaren van de regio, maar de heftigheid van deze ramp heeft ons allemaal verbaasd.”
Hij heeft hij een haat-liefdeverhouding met de vulkanen. “Voor ons mag dit nu rampzalig zijn, maar aan de andere kant is dit gebied dankzij de vruchtbare vulkanische bodems een natuurparadijs. Het hoort er gewoon bij, hoe zwaar het nu ook is.”
donderdag, november 01, 2007
Nicht Máxima: 'Mijn leven is een puinhoop'
Het zwarte schaap van de familie Zorreguieta beleeft zwarte tijden en stapt liefst vandaag nog op een vliegtuig naar Nederland. Laura Viña, het ondeugende paaldansende achternichtje van prinses Máxima, vertelt tussen twee stripacts in een nachtclub in Buenos Aires openhartig over de tragische dood van haar vriend. “Ik heb op het punt gestaan om zelfmoord te plegen.”
Máxima’s relativerende woorden over de Nederlandse identiteit vindt Viña “niet zo slim” in haar positie. Maar de onbereikbare nicht “die met haar neus in de lucht loopt” heeft wel gelijk, aldus de kleine, donkere tegenpool.
De 26-jarige Laura, onlangs door een blad verkozen tot één van de twintig meest sensuele vrouwen van Argentinië, is de ster van de club New Shampoo in Recoleta, de chique wijk waar Máxima´s ouderlijk huis staat. Na middernacht klautert ze om het uur als een volleerde turnster hoog de paal in.
Terwijl harde rockmuziek door de donkere kelder dreunt, blijft ze secondenlang horizontaal gestrekt aan de paal hangen. Dan glijdt de gelaarsde diva behendig naar beneden en werpt haar zwarte stola en met siliconen gevulde bh af. Ze springt van het podium en eindigt in een split op de vloer tussen een groep wild applaudisserende mannen.
Tien minuten later komt komt ze opgewekt en half aangekleed aan de bar staan voor een gesprek met het bezoek uit Nederland.
Hoe gaat het met je?
“Mijn leven is een puinhoop”, lacht ze grimmig. “Mijn vriend is twee maanden geleden vermoord. (Gonzalo Acro, lid van de harde supporterskern van voetbalclub River Plate, neergeschoten in een bendeoorlog, red.). Hij was de liefde van mijn leven. De vader van mijn 8-jarige dochtertje Camila was ook al dood.
Ik heb de laatste tijd huilend thuis gezeten. Maar God zegt me dat ik door moet gaan. Ik moet voor mijn dochter zorgen.”
Wat vindt zij ervan dat je op deze manier de kost verdient?
“Ik speel open kaart met haar. Ik zie geen alternatief. Ik heb geen zin om voor een loontje van duizend pesos iedere dag acht uur op kantoor te gaan zitten. Ik doe dit puur voor de ‘plata’ (poen), het betaalt erg goed.
Klopt het dat je plannen hebt voor een acteercarrière?
Ik weet nog niet wat ik na dit werk wil doen, ik leef van dag tot dag. Ik zou dolgraag weer in Nederland optreden, het Ex Porn Star feest in Amsterdam (waar ze op Koninginnenacht 2005 getooid met kroontje al strippend furore maakte, red.) was geweldig om te doen. Ik houd van die stad.”
Heb je iets meegekregen van de recente ophef rond je nicht Máxima?
“Nee.” (Na te zijn bijgepraat). “Tja, dat is niet zo slim om te zeggen als prinses. Maar ik begrijp wat ze bedoelt. Natuurlijk is er niet zoiets als één Nederlandse identiteit. Argentinië heeft die ook niet.”
Zou je de banden met Máxima en haar tak van de familie willen aanhalen?
“Ik zit er niet op te wachten. Ze is maar een verre nicht, onze oma´s zijn zussen. Vroeger kwam ze vaak bij ons thuis over de vloer om met mijn broer uit te gaan.
Maar ze wil niets meer van me weten, ze loopt met haar neus in de lucht. Ik zal altijd het zwarte schaap van de familie blijven. Het kan me niet schelen. Hier ben ík de prinses.”
En daar gaat ze weer, huppelend de coulissen in om zich om te kleden voor de volgende act.

Laura in actie (credit: New Shampoo) en met haar dochtertje.
Máxima’s relativerende woorden over de Nederlandse identiteit vindt Viña “niet zo slim” in haar positie. Maar de onbereikbare nicht “die met haar neus in de lucht loopt” heeft wel gelijk, aldus de kleine, donkere tegenpool.
De 26-jarige Laura, onlangs door een blad verkozen tot één van de twintig meest sensuele vrouwen van Argentinië, is de ster van de club New Shampoo in Recoleta, de chique wijk waar Máxima´s ouderlijk huis staat. Na middernacht klautert ze om het uur als een volleerde turnster hoog de paal in.
Terwijl harde rockmuziek door de donkere kelder dreunt, blijft ze secondenlang horizontaal gestrekt aan de paal hangen. Dan glijdt de gelaarsde diva behendig naar beneden en werpt haar zwarte stola en met siliconen gevulde bh af. Ze springt van het podium en eindigt in een split op de vloer tussen een groep wild applaudisserende mannen.
Tien minuten later komt komt ze opgewekt en half aangekleed aan de bar staan voor een gesprek met het bezoek uit Nederland.
Hoe gaat het met je?
“Mijn leven is een puinhoop”, lacht ze grimmig. “Mijn vriend is twee maanden geleden vermoord. (Gonzalo Acro, lid van de harde supporterskern van voetbalclub River Plate, neergeschoten in een bendeoorlog, red.). Hij was de liefde van mijn leven. De vader van mijn 8-jarige dochtertje Camila was ook al dood.
Ik heb de laatste tijd huilend thuis gezeten. Maar God zegt me dat ik door moet gaan. Ik moet voor mijn dochter zorgen.”
Wat vindt zij ervan dat je op deze manier de kost verdient?
“Ik speel open kaart met haar. Ik zie geen alternatief. Ik heb geen zin om voor een loontje van duizend pesos iedere dag acht uur op kantoor te gaan zitten. Ik doe dit puur voor de ‘plata’ (poen), het betaalt erg goed.
Klopt het dat je plannen hebt voor een acteercarrière?
Ik weet nog niet wat ik na dit werk wil doen, ik leef van dag tot dag. Ik zou dolgraag weer in Nederland optreden, het Ex Porn Star feest in Amsterdam (waar ze op Koninginnenacht 2005 getooid met kroontje al strippend furore maakte, red.) was geweldig om te doen. Ik houd van die stad.”
Heb je iets meegekregen van de recente ophef rond je nicht Máxima?
“Nee.” (Na te zijn bijgepraat). “Tja, dat is niet zo slim om te zeggen als prinses. Maar ik begrijp wat ze bedoelt. Natuurlijk is er niet zoiets als één Nederlandse identiteit. Argentinië heeft die ook niet.”
Zou je de banden met Máxima en haar tak van de familie willen aanhalen?
“Ik zit er niet op te wachten. Ze is maar een verre nicht, onze oma´s zijn zussen. Vroeger kwam ze vaak bij ons thuis over de vloer om met mijn broer uit te gaan.
Maar ze wil niets meer van me weten, ze loopt met haar neus in de lucht. Ik zal altijd het zwarte schaap van de familie blijven. Het kan me niet schelen. Hier ben ík de prinses.”
En daar gaat ze weer, huppelend de coulissen in om zich om te kleden voor de volgende act.



Abonneren op:
Posts (Atom)